Wyścigi psich zaprzęgów



To dyscyplina polegająca na powożeniu przez mushera
(czyt. maszera) zaprzęgu składającego się z psów i wózka/sań w odpowiedniej
klasie i kategorii
Jest to najstarsza, a tym samym, najpopularniejsza dyscyplina.
Dla dobra zwierząt do startów dopuszczane są tylko psy, które ukończyły 12
miesiąc życia.
Wyścigi psich zaprzęgów dzielimy na:
1) krótkodystansowe - sprinty
2) średniodystansowe - midy
3) długodystansowe - longi
Wyścigi krótkodystansowe - sprinty.
Rozgrywane są w warunkach:
a) Bezśnieżnych:
Zawodnicy startują zgodnie z
klasą i kategorią
| Klasa |
Liczba psów w 1. etapie |
Liczba psów w kolejnym etapie |
Min. dystans |
Max. dystans |
| A |
od 7 do 8 psów |
co najmniej 6 psów |
14 km |
16 km |
| B |
od 5 do 6 psów |
co najmniej 4 psy |
9 km |
12 km |
| C |
od 3 do 4 psów |
co najmniej 2 psy |
6 km |
8 km |
| D* |
2 psy |
2 psy |
4 km |
6 km |
* W klasie D nie ma mowy o jakichkolwiek
odstępstwach w liściach startujących psów.
Poza tym w ramach każdej klasy następuje podział zaprzęgów na kategorie, które
odpowiadają rasom psów zaprzęgowych:
- cyfra 0 - otwarta dla
zaprzęgów wszystkich ras
- cyfra 1 - zaprzęgi złożone
wyłącznie z psów rasy Siberian Husky, lub zaprzęgi złożone z psów nordyckich ras
zaprzęgowych z co najmniej jednym Husky Syberyjskim,
- cyfra 2 - zaprzęgi złożone
z psów ras: Alaskan Malamute, Pies Grenlandzki, Samojed.
Zawody w takich warunkach odbywają się jesienią i wiosną. Ogromnym utrudnieniem
dla organizatorów jest fakt, iż muszą oni brać pod uwagę temperaturę. Optymalna
temperatura to 16°C, powyżej tej wartości dystans musi zostać skrócony do
wartości minimalnej podanej w tabeli powyżej, natomiast od 20°C zawody mogą być
odwołane.
Istnieją również dość precyzyjne wytyczne dotyczące nawierzchni trasy zawodów. I
tak np.: nie powinny przebiegać po drogach asfaltowych lub o szorstkiej, ostrej
czy bardzo twardej nawierzchni. Jeżeli nie można tego uniknąć odcinki te nie
powinny przekroczyć 5% całej długości trasy; powinny to być drogi i dukty leśne
o nie jednostajnej i monotonnej scenerii; zjazdy lub podjazdy nie powinny
przekroczyć kąta 35°.
Na całej trasie przejazdu powinny być zastosowane różne zabezpieczenia, jak np.:
taśmy, znaki informacyjne, osoby funkcyjne.
Podczas wyścigów sprinterskich w warunkach bezśnieżnych
maszer korzysta wózka, który musi być wyposażony w: linę bezpieczeństwa z łatwo
odpinanym karabinkiem, skuteczne hamulce.
Wózki mają trzy lub cztery koła. Najczęściej wózek
trójkołowy używany jest w zaprzęgach liczących od dwóch do sześciu psów. Jednak
zaleca się, aby w zaprzęgach powyżej czterech psów używać wózków czterokołowych.
Obowiązkowe są one w przypadku zaprzęgów składających się z ośmiu psów.
W zaprzęgu z dwoma psami można używać również hulajnogi lub roweru bez łańcucha,
które muszą być wyposażone w skutecznie działające hamulce, niezależne na każde
koło.
W czasie wyścigów maszer ma obowiązek noszenia kasku ochronnego.
b) Śnieżnych:
| Klasa |
Liczba psów w 1. etapie |
Liczba psów w kolejnym etapie |
Dystans |
| Do ostatniego weekendu stycznia |
Później |
| N |
co mniej 11 psów |
co mniej 10 psów |
18 km |
20 km |
| 0 |
od 9 do 10 psów |
8 psów |
16 km |
18 km |
| A |
od 7 do 8 psów |
co najmniej 6 psów |
14 km |
16 km |
| B |
od 5 do 6 psów |
co najmniej 4 psy |
9 km |
12 km |
| C |
od 3 do 4 psów |
co najmniej 2 psy |
6 km |
8 km |
| D |
2 psy |
2 psy |
4 km |
6 km |
N - oznacza nielimitowana
Tu również obowiązuje podział na kategorie.
Podczas wyścigów sprinterskich na śniegu maszer korzysta z wyposażenia, które
obejmuje: sanie, liny ciągowe, uprzęże dla psów.
Sanie muszą być wyposażone w linę bezpieczeństwa, która może być użyta do
przytrzymania lub przywiązania sań, skuteczny hamulec, kotwicę śnieżną, zderzak,
zwalniacz (bronę) oraz torbę na psa. Torba powinna być odpowiednio wentylowana,
a więc posiadać wystarczającą ilość otworów lub siatkę, których powierzchnia
wentylacyjna wynosi minimum 600 cm kw. Powinna być ona tak skonstruowana, aby
transportowany pies był w niej całkowicie zamknięty.
Warto wspomnieć, iż wiek, jaki muszą osiągnąć musherzy,
aby startować w poszczególnych klasach wyścigów krótkodystansowych jest
następujący:
- 18 lat w przypadku klasy A,
- 16 lat w przypadku klasy B,
- 14 lat w przypadku klasy C,
- 12 lat w przypadku klasy D.
Wyścigi
średnio- i długodystansowe - midy i longi.
Wyścigi te odbywają wyłącznie na śniegu.
Wyścigi średniodystansowe - są to wyścigi, podczas
których zaprzęg pokonuje od 40 do 100 km.
Zaprzęgi dzielone są na klasy według liczby psów:
- klasa 4 psy,
- klasa 6 psów,
- klasa 8/10 psów,
- klasa nielimitowana,
- pulka.
W wyścigach wieloetapowych w klasach 6 psów oraz 8/10
psów dopuszcza się możliwość posiadania dwóch dodatkowych psów na zmianę.
Organizator może podzielić zaprzęgi również według ras
psów, jednak nie jest to obowiązkowe.
Wyścigi długodystansowe - są to wyścigi, podczas
których zaprzęg pokonuje minimum 100 km podczas jednego etapu (jeżeli jest to
wyścig wieloetapowy) lub pokonuje 160 km (jeżeli jest to wyścig jednoetapowy).
Podczas tych wyścigów występują klasy: nielimitowana i
limitowana.
W wyścigach wieloetapowych dopuszcza się możliwość
posiadania dwóch dodatkowych psów na zmianę.
W przypadku obu rodzajów wyścigów maszerzy korzystają z
sań, których wyposażenie musi się zgadzać z wymogami, jakie postawił
organizator. Wyposażenie to może obejmować: kotwicę, linę bezpieczeństwa,
śpiwór, ciepłe ubrania, apteczka, buty dla każdego psa w zaprzęgu, kompas,
latarka, zapałki i podpałka, naczynia kuchenne, piła i siekiera, jedna lub kilka
zapasowych uprzęży, stake-out (system uwiązania psów), para rakiet śnieżnych z
wiązaniami.
Żaden z musherów nie może wystartować bez dziennej
racji pokarmu dla każdego psa (co najmniej 500 g suchej karmy lub 1 kg mięsa)
oraz dziennej racji żywności dla maszera.
Podczas rozgrywania wyścigów tego typu musherzy mają
obowiązek stawiania się na punktach kontrolnych. Są to miejsca, w których maszer
może wymienić sanie, zaopatrzyć się w żywność dla siebie i psów, czy po prostu
odpocząć. W tych miejscach pozostawić można psy, które nie mogą kontynuować
biegu - zadecydować o tym może sam maszer lub lekarz weterynarii, który dokonuje
kontroli zaprzęgu.
Przed ponownym wyjazdem na trasę musher podpisuje kartę
kontrolną u osoby funkcyjnej, odpowiedzialnej za dany punkt kontrolny.
Wiek, jaki muszą osiągnąć maszerzy, aby wziąć udział w
wyścigach średnio- i długodystansowych wynosi 16 lat. Natomiast wiek psów - 18
miesięcy.


 |